Nooit kinderen, hoe verder? Gemis...

Beste jij,   

Zoals mijn titel al zegt, nooit kinderen? Hoe nu verder? Ik denk dat de meeste mensen hier nooit bij stil hebben gestaan zoals ik. Het is dan ook zeer confronterend als je opeens te horen krijgt dat je op geen enkele manier samen met de liefde van je leven natuurlijk kinderen zou kunnen krijgen. 

De reden waarom ik deze blog ben begonnen is dan ook vrij helder lijkt me. Ik ben 24 jaar, 2 jaar getrouwd en weet sinds een aantal maanden dat wij geen kindje van ons beiden kunnen krijgen. De verwerking hier van is zwaar. Heel zwaar. Ik weet dat er stellen zijn die meerdere pogingen doen en elke keer weer hoop hebben. Waarbij een grote droom uit een spat. Ik zal die mensen even een hart onder de riem steken! Hey kop op,  er is hoop. Er is een licht puntje. Als het dit keer niet gelukt is wie zegt dan dat de volgende poging mislukt? Hoop zul je altijd moeten blijven hebben en echt moeten geloven in je zelf en de natuur. Misschien heeft god andere plannen met ons zei een ziekenhuismaatje die in het zelfde traject zat. Ik had eigenlijk alles wat zij nodig had! En zij wat ik nodig had op weg naar onze droom! Maar het zij zo..

 

Ik heb mij meerdere keren afgevraagd waarom wij, waarom?Waarom? Waarom? 
En elke keer kreeg ik geen antwoord, maar wist deze negatieve vraag ook om te zetten in positief. Ik had nooit gedacht dat ik met zoiets op de proef gestelt zou worden, maar niet alleen ik ook mijn lieve schattige echtgenoot die echt alles voor me over heeft. Wij hebben elkaar gevonden getroffen. Dit kan geen toeval zijn. Wij moeten dit met elkaar zien te overleven. Hoe moeilijk het ook is. 

 

 Ik zou het voor vanacht kort houden, ik ga terug komen met dagelijkse of wekelijkse positieve en negatieve gevoelens. In de hoop dat ik degenen die in het zelfde schuitje als mij zitten een mes onder de riem te kunnen steken..

 

Lieve Lezer(es),

Slaaplekker

 

 

Morgen is weer een nieuwe dag..
Nieuwe hoop, moed en wonderen
Onschuldig..